چگونگی تهیه PRP توسط کیت

علیرغم تنوع شکلی و محتوایی کیت های PRP و به طبع آن تفاوت در جزئیات دستورالعمل کاربری آنها، می توان دستورالعملی کلی برای همه کیت های PRP تدوین نمود زیرا همه آنها در چهار مرحله ” خونگیری، سانتریفوژ، جداسازی و تزریق ” مشترکند و صرفاً در جزئیاتی نظیر میزان خونگیری، تعداد دور و زمان سانتریفوژ کردن، لوازم جانبی مورد نیاز و روش اجرای مراحل یاد شده متفاوتند و باید حتماً توسط کاربر مطالعه و به دقت رعایت شود.

  • خونگیری

در این مرحله خون به میزان و روش، اشاره شده در دستورالعمل هر کیت PRP و با رعایت شرایط استریل، از بیمار اخذ می شود مقدار آن بر حسب نوع کیت PRP و درمان مورد نظر از چهار میلی لیتر تا شصت میلی لیتر متفاوت است. کیت PRP لوله ای معمولاً از قبل وکیوم شده اند و مستقیماً به انتهای سِت خونگیری متصل شده و میزان لازم از خون را، که معمولاً در آنها چهار یا هشت میلی لیتر به داخل خود می کشند.

** نــکتــــــه

در صورتی که به هر دلیلی (مانند از بین رفتن وکیوم به خاطر وارد کردن زود هنگام سر اسکالپ وین در لوله قبل از رگ گیری)، خونگیری به طور خودکار توسط لوله وکیوم شده انجام نشد و یا کمتر از حد لازم انجام شد می توان میزان مورد نیاز از خون را توسط سرنگ خونگیری و به آرامی داخل کیت PRP لوله ای تزریق کرد و در صورت تجمع هوا در داخل کیت PRP لوله ای به دلیل تزریق خون توسط سرنگ، هوای تجمع یافته را توسط همان سرنگ تخلیه نمود ولی حدالامکان باید سعی شود خونگیری طبق دستورالعمل انجام شود زیرا درمان های بیولوژیک، که با سلول های زنده سر و کار دارند، از حساسیت خاصی برخوردارند و اجرای صحیح همه مراحل تهیه، در کیفیت محصول نهایی مؤثر است. در کیت های PRP نوع ظرفی، خون توسط سرنگ حاوی مقداری ضد انعقاد و سایز 20 تا 60 میلی لیتر (بر حسب دستورالعمل کیت) به میزان معمولاً 20 تا 60 میلی لیتر از بیمار اخذ و از طریق سرنگ درون ظرف مورد نظر ریخته می شود.

در صورت استفاده از کیت PRP در جراحی ها، لازم است خون مورد نیاز برای تهیه کیت PRP قبل از عمل از بیمار اخذ شود زیرا در طول جراحی، پلاکت ها در موضع جراحی تجمع می یابند در نتیجه حجم پلاکت داخل خون تا اندازه ای کاهش می یابد .

  • سانتریفوژ

در همه مدل ها خون گرفته شده باید سانتریفوژ شود تا پلاکت ها و پلاسما از گلبول ها جدا شوند. به طور کلی همانطور که در بالا نیز اشاره شد کیت های PRP لوله ای در اغلب موارد توسط سانتریفوژهای یونیورسال آزمایشگاهی (با جای لوله ثابت یا متحرک (swing)، قابل سانتریفوژ هستند و ندرتاً به سانتریفوژ خاص توصیه شده توسط کمپانی نیاز دارند. ولی کیت های ظرفی، صرفاً توسط سانتریفوژی، که در روتور آن جای قرار گرفتن ظرف کیت تعبیه شده باشد، قابل سانتریفوژ هستند. تعداد دور توصیه شده توسط تولیدکنندگان معمولاً از 1700 تا 3400 دور در هر دقیقه و مدت زمان آنها از 3 الی 15 دقیقه متفاوت است و در برخی از آنها، مرحله سانتریفوژ کردن، در دو مرحله با دو دور و زمان متفاوت انجام می شود.

  • جداسازی

در این مرحله پلاکت ها و پلاسما یا همان PRP، که در مرحله سانتریفوژ از گلبول های خونی جدا شده اند، توسط سرنگ (معمولاً با نیدل 22 gauge) از کیت خارج می شوند. یادآوری اینکه، اینکار در کیت های PRP لوله ای ژل دار به سهولت انجام می شود زیرا ژل جدا کننده ضمن قرار گرفتن به صورت یک لایه، در بین گلبول های قرمز و پلاکت ها، گلبول های قرمز را در انتهای لوله فیکس می کند و کاربر می تواند بدون نگرانی از مخلوط شدن محتویات کیت PRP، لوله را حتی وارونه کند.

در دستورالعمل استفاده این کیت های PRP نیز از کاربر خواسته شده که قبل از خارج کردن PRP از کیت، آن را چند بار به صورت الاکلنگی تکان دهید تا توزیع پلاکت ها در کل پلاسمای جدا شده همگن شود. در صورت نیاز به غلظت های بالاتر در این کیت ها، می توان به طریق زیر عمل کرد:

با توجه به اینکه در پایان سانتریفوژ کردن، لایه پلاسمای تشکیل شده در لوله، در قسمت PPP و قسمت پایین PRP است، لذا می توان با برداشت بخشی از قسمت بالایی، قبل از همگن سازی، غلظت PRP نهایی را به میزان دلخواه بالا برد. خارج کردن PRP در کیت های لوله ای بدون ژل، بدلیل قرار گرفتن لایه ظریف پلاکت ها روی لایه گلبول های قرمز، به سختی انجام می شود و ضمن کم بودن پلاکت در PRP نهایی، بخشی از گلبول های قرمز هم به طور اجتناب ناپذیر در آن حضور دارند. در ضمن این کیت ها را بعد از سانتریفوژ کردن به هیچ وجه نباید تکان داد، زیرا ممکن است محتویات کیت دوباره با هم مخلوط شوند.PRP حاصل از کیت های ظرفی به دو شکل می باشد:

برخی از آنها مخلوطی از پلاسما و پلاکت ها را با غلظت مختلف ارائه می دهند و برخی از آنها پلاکت ها را به صورت Buffy Coat جدا از پلاسما به بخشی از ظرف هدایت می کنند و کاربر می تواند آن را به صورت Buffy Coat مصرف کند و یا به میزان دلخواه با پلاسما مخلوط و PRP با غلظت مورد نیاز را بدست آورد

  • فعال سازی و تزریق

با توجه به اینکه خون در مرحله خونگیری با ماده ضد انعقاد (ACD یا اسید سیترات دکستروز) مخلوط شده و بدین طریق با اتصال سیترات به کلسیم از فعال شدن پلاکت ها و شروع فرآیند لخته شدن جلوگیری می شود. لذا متخصصین معتقدند قبل از تزریق پلاکت ها، باید آنها را فعال نمود. در اول  از ترومبین گاوی بدین منظور استفاده می شد لیکن بدلیل احتمال انتقال بیماری و ایجاد واکنش های آلرژیک کنار گذاشته شد و اکنون برای فعال سازی از کلسیم کلراید CaCl2 مضاعف استفاده می شود. بدین ترتیب که محصول نهایی، قبل از تزریق با نسبت یک به ده، با کلسیم کلراید CaCl2 مخلوط می شود. برخی کمپانی ها از یک سیستم ویژه ترکیب دو سرنگ، شالم یک سرنگ ده میلی و یک سرنگ یک میلی استفاده می کنند که سرنگ ده میلی حاوی PRP و سرنگ یک میلی حاوی کلسیم کراید است و موقع تزریق، به طور اتوماتیک، PRP را به نسبت ده به یک با کلسیم کراید مخلوط و به انتخاب کاربر به ناحیه عمل اسپری یا تزریق می کند.

PRP فعال شده ظرف مدت 6 الی 10 دقیقه لخته می شود و تزریق آن با سرنگ بسیار سخت است به همین دلیل بسیاری از پروتکل ها فعال سازی قبل از تزریق را توصیه نمی کنند. به طور کلی در مورد فعال سازی پلاکت قبل از تزریق یا اجازه دادن به فعال شدن خودبخودی آنها بعد از تزریق، اتفاق نظر وجود ندارد لیکن تحقیقات جدید نشان داده اند که رد صورت تزریق پلاکت بدون فعال سازی، کلاژن تایپ یک داخل بافت بدن مانند ترومبین گاوی عمل می کند و موجب فعال شدن پلاکت ها می شود لذا به نظر می رسد ممکن است موضوع فعال سازی قبل از تزریق به آینده منتفی و به طور کلی کنار گذاشته شود. البته در برخی موارد که نیاز به قرار دادن ژل PRP در موضع درمان است اینکار لازم و ضروری است.

** پس از تزریق PRP چه اتفاقی در موضع می افتد؟

ده دقیقه پس از لخته شدن PRP تزریق شده، پلاکت ها به ترشح فاکتورهای رشد نموده و ظرف مدت یک ساعت بعد 95 درصد پیش سازهای فاکتورهای رشد را ترشح می کنند. پس از آن، شروع به ساخت و ترشح مابقی فاکتورهای رشد در طی چند روز عمر خود می کنند. بسیاری از فاکتورهای رشد نیمه عمر کوتاهی دارند و بیشترین اثر خود را در ناحیه تزریق به جا می گذارند عمر پلاکت ها پس زا تزریق 12-8 روز است و در طول این مدت کلیه فاکتورهای رشد مورد نیاز برای ترمیم بافت را ساخته و در موضع درمان ترشح می کنند. اتفاقات فوق، فازهای التهابی، تکثیر و تمایز فرآیند ترمیم را شروع کرده و ظرف شش ماه، موضع تزریق را به طور کامل با بافت های بالغ بازسازی می کنند.

**نــکــات مــهــــم

PRP تهیه شده را قبل از فعال سازی می توان تا 8 ساعت نگهداشت ولی در صورت فعال سازی باید ظرف ده دقیقه استفاده نمود ولی به طور کلی، PRP را نباید به مدت زیادی نگهداشت زیرا سوخت و ساز پلاکت ها در بیرون از بدن ادامه دارد و فقدان اکسیژن موجب می شود رو به سوخت و سازهای غیر هوازی بیاورند. اینکار موجب تجمع اسید لاکتیک و افت سریع PH می شود و چنانچه PH به کمتر از 6 برسد، پلاکت ها به طور غیر قابل برگشت از حالت دیسکی شکل خارج شده و به شکل کروی همراه با پاهای کاذب در می آیند. این پدیده باعث تخلیه شدن گرانول های پلاکت شده و عملاً آن ها را غیر قابل مصرف می سازد

منبع : کتاب PRP



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17



آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-

Share →