مساله مهم در درمان عفونت‌های دندان، یافتن علت آنها است. در بسیاری موارد، یک دندان پوسیده که مدت‌ها درمان نشده می‌تواند علت عفونت باشد.

گاهی هم یک دندان عقل نهفته در لثه و یا گاهی نیز ضربه به دندان که باعث ترک آن شده، می‌تواند عامل ایجاد عفونت باشد.

 عفونت‌های دندانی در بسیاری موارد در نوک ریشه دندان متمرکز می‌مانند، اما در بعضی موارد به بافت‌های اطراف پخش می‌شوند.

 این مساله که عفونت متمرکز می‌ماند یا پخش می‌شود، تا حد زیادی بستگی به مقاومت بدن فرد و قدرت باکتری دارد.

 در مواردی که مقاومت بدن شخص کم شده است (به طور مثال شرایط دیابت کنترل نشده) باکتری‌ها به سرعت انتشار پیدا می‌کنند و به نسوج اطراف پخش می‌شوند.

 Woman-severe-toothache-300x300

نحوه ظهور عفونتهای دندانی

در صورتی که دندان عفونی به درمانهای دندانپزشکی پاسخ مناسب ندهد و یا قابل درمان نباشد، چاره‌ای جز کشیدن دندان نمی‌باشد که در این صورت توجه به فضاهای خالی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. آبسه‌های دندانی گاه با علائم حاد به صورت تب و بی‌حالی و درد و گاهی بدون علامت ظاهر می‌شوند. گاه آبسه‌های دندانی بعد از طی شدن مراحل حاد (یعنی در صورت عدم درمان) به صورت مزمن در می‌آیند. در این حال عفونت به صورت یک جوش سفید چرکی در لثه بالای ریشه دندان مشاهده می‌شود که به عنوان یک منبع عفونی عمل می‌کند. بنابراین رعایت بهداشت دهان و دندان و آشناسازی کودک با محیط دندانپزشکی جهت کنترلهای ۶ ماه یکبار از همان اول کودکی امری واجب است که تا حدی از بار مشکلات می‌کاهد.

 انواع عفونت دندان

اگر عفونت دندان در استخوان نگهدارنده دور دندان (آلوئول) محدود بماند، التهاب استخوان رخ می‌دهد. در چنین حالتی دندان به ضربه حساس می‌شود و فرد حس می‌کند دندان کمی از حفره خود بیرون آمده است.

 حال اگر عفونت‌ از استخوان خارج شود و وارد نسج نرم شود، تورم در آن رخ خواهد داد. در این حالت، عفونت در یک ناحیه متمرکز نیست و چرکی هم وجود ندارد. به چنین حالتی سلولیت، گفته می‌شود.

  اما اگر عفونت در یک محل متمرکز بماند و چرک هم ایجاد شود، آبسه تشکیل خواهد شد. آبسه ممکن است به عضلات فشار وارد کند و بیمار نتواند دهانش را به راحتی باز کند.

گسترش عفونت‌های با منشا دندانی، در موارد نادری حتی سبب ایجاد آبسه‌های مغزی و گاه مننژیت نیز می‌شود. پس مهم است که جدی گرفته شود

 علایم عفونت دندان

علایم موضعی عفونت دندان شامل: دندان درد هنگام جویدن غذا، التهاب، قرمزی، حساسیت دندان به گرما و سرما و سخت باز شدن دهان است.

 علایم عمومی عفونت دندان شامل: تب، میزان نبض و تنفس بالا و التهاب غدد لنفاوی موضعی است. البته بسته به میزان پیشرفت عفونت، بعضی علامت‌ها بیشتر و بعضی علامت‌ها کمتر دیده می‌شوند.

داروهای اورژانس برای درد و عفونت دندان :

 عفونت دندان با ورم روی لثه(آبسه) و در موارد شدیدتر ،ورم روی صورت مشخص می شود.ممکن است باعث بروز تب و احساس بی حالی هم بشود.هنگام وجود عفونت به هیچ وجه ناحیه را گرم نکنید.کمپرس گرم باعث گسترش عفونت می گردد.همینطور کمپرس سرد ، گرچه بی ضرر است اما کمکی نمی کند.وقتی محل عفونت و ورم آن محدود و به اندازه  یک برآمدگی کوچک روی لثه ی دندان مربوط شد، باید هرچه سریعتر و قبل از این که دوباره گسترده شود، با مراجعه به دندانپزشک درمان لازم را  انجام داد.

 داروهای آنتی بیوتیک فقط برای محدود کردن عفونت و کاهش درد و عوارض آن مفید هستند و هیچوقت عفونت دندان را درمان قطعی نمی کنند.تا هنگامی که علت ایجاد عفونت که در داخل دندان است مشخص و برطرف نشود،عفونت به شکل مزمن ادامه خواهد داشت.