آموزش تمرینات ورزشی به سالمندان

مجموعه ای از فعالیت های هوازی، تمرینهای قدرتی و حرکات انعطافی به علاوه افزایش فعالیت های معمول روزمره می تواند وابستگی به داروها و هزینه مراقبت های سلامت را کاهش دهد و در عین حال استقلال فرد در کارکردهای خود راحفظ نماید و کیفیت زندگی سالمندان را بهبود بخشد. البته، همیشه بیماران از تجویز تمرینهای ورزشی سود نمی برند، زیرا توضیحات و دستورات ارائه شده مبهم و نامناسب هستند. تجویز مؤثر تمرین های ورزشی شامل راهنمایی در مورد تعداد دفعات، شدت، نوع، زمان و افزایش تمرین ها می باشد که براساس راهکارهای خاص هربیماری صورت می پذیرد.

تغییردر فعالیت بدنی به راهبردهای انگیزشی چندگانه ای از جمله توضیح نحوه تمرین و هدف گذاری، به خود پایشی و آموزش حل مسئله، نیازدارد. کمک به بیماران در یافتن فعالیت هایی که از نظر احساسی اقناع کننده و از نظر بدنی مناسب هستند، فعالیت های جایگزین و حمایت اجتماعی، میزان تداوم انجام تمرینها را افزایش می دهد و دستیابی به پیامدهای سلامت دلخواه را تسهیل  میکند. از طریق تماس با بیمار و ایجاد عزم اجتماعی، پزشکان می توانند الگوهایی از شیوه زندگی را که برای سالمندان ضروری هستند ترویج نمایند.

شواهد حاکی از آن است که فعالیت بدنی منظم فواید سلامت عمده ای دارد و احتمال بروز بسیاری از بیماریهای مزمن را کاهش می دهد. فعالیت بدنی با کاهش هزینه های پزشکی به خصوص در زنان همراه  بوده است و این کاهش هزینه ها با افزایش سن قابل توجه تر می گردد.رهنمودهای کنونی، فعالیت در اکثر یا همه روزهای هفته را توصیه میکنند ولی تنها 31% از افراد 74-65 ساله فعالیت بدنی منظم به مدت 20 دقیقه یا بیشتر را در سه روز هفته اظهار کرده اند؛ این میزان در سن 75 سالگی 20%  بوده است.

در مقایسه با مردان، زنان به احتمال بیشتری تن به تمرینهای ورزشی می دهند. در طی دهه گذشته این وضعیت بهبود پیدا نکرده است. افزون براین، کمتر از 50% سالمندان اظهار  داشته اند که پزشکشان توصیه به تمرین های ورزشی برایشان نموده است. پژوهش ها همواره نشان داده اند که سالمندانی که فعالیت خود را حفظ می کنند یا فعال می شوند در مقایسه با همتایان بدون فعالیت خود به  طور قابل توجهی کمتر مرگ  به همه علل و علل قلبی عروقی مواجهند، آغاز یک برنامه تمرینی در مراحل بعدی زندگی میت واند به  طور قابل توجهی عوامل خطرزا را کاهش دهد؛ حتی اگر فرد در مراحل پیشین زندگی بی تحرک بوده باشد. پزشکان با درک مسایل اختصاصی مربوط به  پیشگیری و درمان بیماری ها از طریق تمرین های ورزشی، می توانند نقش عمده ای در ارایه درمان های اصلی یا کمکی ارزان و مؤثر در تشویق به انجام فعالیت های بدنی مناسب و از میان برداشتن موانعی که از انجام ورزش منظم سالمندان جلوگیری میکند، ایفا کنند. جدول 1 تعاریف واژه های رایج در تمرین های ورزشی را نشان می دهد. -

فعالیت بدنی ساختارمند و اصلاح  شیوه زندگی

برای بهبود آمادگی بدنی بیماران چهار راه پیش رو دارند، تمرین های هوازی، تمرین های استقامتی، تمرین های انعطافی و اصلاح شیوه زندگی.

  • تمرین های هوازی

تمرین های هوازی که گروه های عضلات بزرگ را به کار  وا میدارند( مثل پیاده روی ، رقص، رکاب زدن و شنا) ضربان قلب را به مدت طولانی افزایش می دهند(جدول2).

جدول 2. محدوده هدف ضربان  قلب انجمن قلب امریکا

سن

ضربان هدف(ضرب در دقیقه*)

متوسط ضربان  قلب حداکثر

60

120-80

160

65

116-78

155

70

113-75

150

75

109-73

145

50% تا 75% حداکثر ضربان قلب

  • تمرین های استقامتی

تمرینهای استقامتی فزاینده مستلزم آن است که عضلات برای به حرکت درآوردن یا نگاه داشتن یک وزنه نیرو تولید کنند. برای تمرین های استقامتی با وزنه می توان از باندهای الاستیک، وزنه هایی که به عضو بسته می شوند، وزنه های آزاد، دستگاه یا وزن بدن بیمار استفاده کرد. تمرینهای استقامتی فزاینده، حجم، قدرت و تحمل عضله را حفظ یا ارتقا می بخشد. این تمرین ها تعادل را بهبود میدهند و به بیمار امکان میدهند ورزش و فعالیت های روزانه خود را ( مثل برخاستن از وضعیت نشسته، حمل، خرید روزانه و آماده کردن غذا) با ایمنی بیشتری انجام دهند. هرچند داده های مربوط به تأثیر تای چی بر تعادل کم کم افزایش می یابد.

قوی ترین شواهد در مورد روش های تمرینی مؤثر بر تعادل به نفع برنامه های ترکیبی است که تمرینهای استقامتی فزاینده را هم در بر می گیرند. تأکید برتوان عضلانی( سرعت انقباض عضله) در مقایسه با قدرت عضله به تنهایی میتواند به بیمار کمک کند که بالاترین میزان ظرفیت کارکردی را با افزایش سن برای خود حفظ کند. بدون در نظر گرفتن سن یا وضعیت سلامت، بهبود مستمر افزایش روزافزون وزنه همگام با نیرومند تر شدن بیمار است. انعطاف توانایی حرکت مفصل در دامنه حرکتی  کامل  آن است.

  • تمرین های انعطافی

انعطاف حرکات را تسهیل می کند و می تواند از آسیب در طول زندگی پیشگیری کند. انعطاف ضعیف کم و هیپ می تواند باعث درد درکمر شود. محدودیت دامنه حرکات مفاصل هیپ، زانو و مچ پا می تواند احتمال افتادن را افزایش دهد و در ایجاد تغییرات راه رفتن مرتبط با افزایش سن متغیر باشد.

  • اصلاح شیوه زندگی

اصلاح شیوه زندگی شامل یافتن فرصت هایی در زندگی روزمره معمول فرد برای افزایش فعالیت( مثلاً بازکردن در توسط فرد، استفاده از پله ها به جای آسانسور، پارک خودرو و کمی دورتر از مقصد)است.

اجزای تجویز تمرین ورزشی

تجویز موفق تمرین های ورزشی، باید مختصر، قابل اندازه گیری، مناسب برای بیمار، و به شکلی باشد که به پزشک امکان دهد تامیزان ظریف پذیرش و موانع آن را بررسی نماید. نحوه تجویز ورزش بسته به پیامدهای مورد نظر ممکن است متغیر باشد؛ البته برنامه ها باید شامل تمرین های مختلط(ترکیبی از فعالیت) باشد تا پیامدهای سلامت را بهینه سازد، خطر آسیب را کاهش دهد و بیماران را به استمراربرنامه تشویق نماید. برنامه های تمرینی مختلط گروه های اصلی عضلات( به عبارتی، پشت، ران، شکم و دیگرعضلات تحمل کننده وزن) را مورد تأکید قراردهند.یک تجویز تمرینهای ورزشی باید شامل اجزای زیر باشد:

  • تعداد دفعات
  • شدت
  • نوع
  • زمان
  • میزان پیشرفت تمرین ها(FITT-PRO) 

فعالیت ها و میزان شدت آن با سلامت روزمره و نیاز بیمار به انرژی تنظیم  شود و تمرین های معمول باید برای حفظ علاقه و نیل به دستاورد بهینه متغیر باشد.

تمرین بر روی صندلی و تختخواب باید به عنوان نقطه شروع تمرین ها در بیماران فرتوت مدنظر قرارگیرد. برای تجویز مؤثر تمرینهای ورزشی باید به بیماریهای همراه توجه شده و به شکل دوره ای ارزیابی مجدد انجام گیرد و اصلاحات به منظور حفظ آثار درمانی دلخواه اعمال گردد.درمانگرها می توانند سطح فعالیت بدنی بیماران را طیویزیت های دوره ای سلامت و ویزیت بیماریهای مزمن ارزیابی نمایند.تجویز ورزش باید بیمار را تشویق کند فعالیت های بی تحرک نظیر تماشای تلویزیون و کار با کامپیوتر را محدود نماید. بسیاری از فعالیتهایی که انتخاب می شوند ( تمرین های مداریف یوگا) می توانند الزامات متعددی را برآورده سازند.

موانع ارتباطی

ارتباط مؤثر درمانگر -بیمار شامل تصمیم گیری مشترک رضایت بیمار و پیامدهای بالینی ناشی از ورزش را افزایش می دهد. بیش از 33% بیماران 65 ساله یا پیرتر و 80% بیماران بستری در بیمارستان های همگانی از دانش و آگاهی کافی درباره سلامت برخوردار نیستند.جزوه های مکتوب  و اختصاصی بیماری که با زبان ساده نگاشته شده باشد و نمودارهای گویایی داشته باشد می تواند تفسیرها و برداشت های نادرست را کاهش دهد. درمانگر باید اهداف حرکتی را به روشنی و به گونه ای کمّی بیان کند و شدت و نوع فعالیت ها را به طور واضح تشریح نماید. مثلاً درمانگر می تواند به بیمار بگوید( سه بار در روز، هر روز درهفته، 10 دقیقه پیاده روی کن، سرعت راه رفتن باید به قدری باشد که بتوانید صحبت کنید ولی تا حدی  این کار دشوار باشد فاصله طی شده مهم نیست بلکه اطمینان حاصل کنید تمام 10 دقیقه را راه  بروید. )

تمرین های ورزشی و بیماری های همراه

در سالمندان، روشن ساختن وضعیت  طبی و پیگیری مناسب بخشهای مهم برنامه ورزشی به شمار می آیند. با پیروی از راهکارهای ارزیابی کالج طب ورزشی امریکا، کارکنان آموزش دیده طب ورزشی میتوانند اجزای برنامه ورزشی فردی بیمار را تعیین کنند.دستورالعمل های آزمون ورزشی خاص سن بیمار، وضعیت  سلامت، سطح فعالیت کنونی و میزان دلخواه شدت ورزش موجود است. آزمون ورزش حداکثر(آزمون استرس) برای بیماران مسن تر(مردان 45 ساله و زنان 55 ساله و مسن تر) که برنامه های پرتحرک تمرینی راآغاز می کنند توصیه می شود. عوامل خطر زا نیز باید با ابزارهای غربالگری شناسایی شوند؛ البته، بعضی بیماران به بررسیهای کاملتری نیازدارند. ابزارهای غربالگری انجمن قلب امریکا و کالج کاردولوژی امریکا است.

جدول 3 – راهکارهای رویکرد FITT-PRO برای تجویز ورزش

تعداددفعات و زمان

شدت

پیشرفت

تمرینهای عمومی

30دقیقه یا بیشترفعالیت مداوم با مجموع فعالیتهای بدنی، 7 روزدر هفته

شدت متوسط که بایکی از معیارهای زیر سنجیده می شود:می تواند سخن  بگوید ولی نمی تواند باآسانی آواز بخواند. تاحدی مشکل( BorgRPE درحد12-14) حداکثر ضربان قلب 75%-65%(یا64%-55%) برای بیماران ناآماده

شدت را در طول زمان افزایش دهید. طوری که معیارهای شدت متوسط حفظ شود.

تمرین هوازی

20 تا 60 دقیقه تمرین مداوم یا منقطع (دست کم 10دقیقه در هر نوبت) 3 تا 7 روز درهفته تعداد دفعات به شدت بستگی دارد. 7 روز در هفته بهتر است.

شدت متوسط( معیارهای بالا را  ببینید).

طول مدت هرجلسه تمرین را هر چند هفته افزایش دهید ولی شدت تمرین را ثابت نگه دارد. در هر مرحله بعد، طول جلسه را حفظ کنید ولی شدت را به طورمتناوب افزایش دهید(مثلاً سرعت را برای 20 گام افزایش دهید. سپس برای سه دقیقه به آهنگ قبلی برگردید و تکرارکنید.)

تمرین استقامتی

رژیم باید دو یا سه روز در هفته انجام گیرد.

 مجموعه 15-10 تکرار با وزنه  سبک.

 مجموعه 10-8 با وزنه متوسط

مجموعه 8-6 تکرار باوزنه سنگین

شدت وزنه:

کم ازRM -1    4 40%

متوسط از RM-1        4  60% – 40%

شدید RM-1        4  60%.<<

 هنگامی که 15 تکرارکم شدت برای بیمار کمی دشوار به نظر آید(2) ( BorgRPEدرحد12-14) وزنه را درجلسه بعد سنگین تر کنید با وزنه جدید به تدریج تکرارها را از تعداد کمتر به 15 برسانید.

تمرین انعطافی

رژیم زیر باید دویا سه روز در هفته انجام گیرد.

سه یاچهاربارتکراربرای هرکشش

میان کششها استراحت کوتاهی داشته باشید.

 هرکشش را10 تا 30 ثانیه ادامه دهید.

روشهای ایستاده و پویا را برای کشش همه گروه های عمده عضلات در تمرین بگنجانید.

تا حد ناراحتی خفیف کشش انجام دهید.

 به تمرین های معمول کشش اضافه کنید.

از وضعیت های ایستاده به وضعیت های پویا تغییر حرکت دهید یا تکیه به تکیه گاه تعادلی را کاهش دهید.

مدل پنج A

برای حمایت از تغییر رفتار، درمانگر باید از مدل پنج A ارزیابی (Assess)، توصیه کنید (Advise)، موافقت (Agree) ، یاری (Assist) و برنامه ریزی پیگیری (Arrange) برای کمک به بیمارانی که از رژیم تمرینی استفاده می کنند بهره بگیرند. درمانگر ها باید با ارزیابی آمادگی فعلی بیمار و خواست وی برای آغاز برنامه تمرینی کار را آغاز کنند. پرسشنامه آمادگی فعالیت از جامعه فیزیولوژی ورزشی کانادا در http://www.csep.ca/forms.asp موجود است. می توان این پرسشنامه را در اتاق انتظار به بیمار داد تا پیش از ملاقات با پزشک آن را پرکند.

در حین دیدن بیمار در مطب، پزشک باید بر اهمیت فعالیت بدنی تأکید کند و با ارجاع بیمار به متخصص فیزیوتراپی تمرین های ورزشی ممکن و راهکارها را به بیمار معرفی شود. شبکه های حمایتی درون خانواده و جامعه کلید پیروی بلند مدت از برنامه ورزشی است و باید مورد بحث قرار گیرد. پزشکان می توانند با تبدیل برنامه ورزشی به فعالیت اجتماعی پیروی از دستورات را ارتقا بخشد. پزشکان می توانند بسته اطلاعاتی آموزشی را که شامل جزوه ای در مورد فواید سلامت ورزش، تمرین های استقامتی، هوازی و انعطافی، و اصلاح شیوه زندگی و نیز تصاویر و راهکارهای مربوط به توپ تعادلی و دیگر تجهیزات اختصاصی ورزشی است به بیمار بدهند که به خانه ببرد.

پزشک و بیمار باید با همکاری هم اهداف بلند مدت و کوتاه مدت خود را در مورد آمادگی جسمانی تعیین کنند و چگونگی دستیابی به اهداف را مشخص نمایند (مثلاً حمایت اجتماعی، مدیریت زمان و تغییرات رفتاری). پزشکان باید به بیماران در مورد انجام بعضی از فعالیت های روزانه، حل مسئله و افزودن تدریجی تمرین های بیشتر برای رسیدن به اهداف اختصاصی مشاوره دهند. بیمار می تواند دفتر گزارش روزانه داشته باشد که سؤالات و موانع مرتبط با انجام تمرین ها را در آن ثبت کند تا بتوان در ویزیت پیگیری آنها را مورد بحث قرار داد و پیگیری کرد. مثلاً اگر بیمار به دلیل هوای سرد ورزش نکرده است پزش می توان در مورد لباس مناسب، انجام تمرین ها در محیط بسته یا تغییر فعالیت ها به بیمار کمک کند.

حمایت کوتاه مدت می تواند شامل تماس تلفنی یک هفته پس از آغاز برنامه باشد. سرانجام در مورد لزوم پزشک باید بیمار را برای درمان فیزیکی یا کمک های اختصاصی ارجاع دهد. سن نباید باعث محدودیت تمرین های ورزشی شود، البته متخصصان رویکرد تدریجی تر را در بیماران مسن تر توصیه می کنند. پیش از ترتیب دادن یک برنامه ورزشی پزشکان باید ترجیحات اجتماعی (مثلاً انزوا دوستی یا جمع دوستی)،هنجارهای فرهنگی، سابقه ورزشی، نیازهای آموزشی، میزان آمادگی، انگیزه، نظم فردی، اهداف کوتاه و بلند مدت و امکانات و تجهیزات را مد نظر قرار دهند. مثلاً ورزش در خانه برای بیمارانی که محدودیت های حرکتی یا مالی دارند می تواند مؤثر باشد. در حالی که بیمارانی که فرتوت هستند یا مشکلاتی در زمینه تعادل و چابکی حرکتی دارند ممکن است از فعالیت های تحت نظارت بیشتر فایده  ببرند. بیمارانی که به طور معمول تمرین نمی کنند ممکن است از فعالیت های نسبتاً پر تحرک مثل رقص یا پیاده روی لذت ببرند.

تجویز ورزش

  • اصلاح شیوه زندگی(پیاده روی سریع)

15 دقیقه هر صبح و بعد از ظهر بدون در نظر گرفتن وضع هوا هر روز هفته با همسر (BorgRPE در حدود 14-13). از پله ها بالا روید، یک طبقه بالا دو طبقه پایین. در بیرون از محل پارکینگ پارک کنید، تا در ورودی پیاده کنید. کار در حیاط ،1 روز در هفته در صورت مساعد بودن هوا.

  • تمرین های هوازی(پیاده روی سریع)

50 دقیقه در روز صبح در هفته دوچرخه سواری یا تمرین در مرکز سالمندان محلی.

  • تمرین های انعطافی(توپ تعادل)

کشش پشت، سینه، عضلات هاسترینگ، گاستروکنمیوس و تاندون آشیل به مدت 5 دقیقه هر روز صبح و 10 دقیقه بعد از ظهر هر روز هفته با کمک جزوه های مصور ارایه شده توسط پزشک معالج که کشش های مختلف را به تصویر کشیده است. ویدئو مقدماتی یوگا ،60 دقیقه صبح هر یک شنبه به مدت 1 ماه سپس ارزیابی مجدد با کمک پزشک.

  • تمرین استقامتی فزاینده( کلاس تمرین گروهی)

50 دقیقه دو صبح در هفته شامل تمرین های قدرتی تمام بدن و تمرین دامنه حرکات در مرکز سالمندان محلی با BorgRPE در حد 15-12. و توپ تعادل ؛ تمرین عضلات مرکزی (تمرین عضلات شکم و پشت) یک روز در میان در هنگام تماشای تلویزیون برای هر حرکت یک مجموعه یا 10 تکرار.

RPE 1

میزان فعالیت ادراک شده. توجه کنید که این نمونه یک تجویز ورزش برای مرد 70 ساله ای است که با شکایات خواب، کمبود انرژی، سفتی کمر و درد زانو مراجعه کرده است. وی عضلات چهار سر و شکم ضعیف و عضلات هیپ و همسترینگ سفتی داشت.

ملاحظات ورزشی ویژه بیماری

  • آرتریت

ملاحظات اختصاصی تأکید بر ارتقا کارکرد از طریق تمرین های مختلط، تمرین های کارکرد شامل نشستن و ایستادن و از پله بالا رفتن با دوره های کوتاه ورزش کم شدت به طور روزانه شروع کنید و طول مدت را به طور روزافزون بالا ببرید. مفاصل مبتلا را تا دامنه حرکتی بدون درد تمرین کشش دهید. PRT باید با استفاده از آستانه درد بیمار به عنوان راهنمای شدت تمرین آغاز شود، با دو تا سه تکرار شروع کنید و تا 12-10 تکرار افزایش دهید، دو تا سه بار در هر هفته تکرا کنید. تمرین قلبی عروقی باید در آغاز کوتاه باشد (10 دقیقه) و 5 دقیقه به هر جلسه اضافه می شود تا به 30 دقیقه برسد، تمرین قلبی عروقی ممکن است با تحمل وزن همراه باشد (پیاده روی) یا بدون تحمل وزن باشد (رکاب زدن، هیدروتراپی)

  • کنتراندیکاسیون

از تمرین پرتحرک و مکرر مفاصل ناپایدار، کشش بیش از حد و تمرین صبحگاهی در صورتی که سفتی مرتبط با آرتریت وجود دارد پرهیز کنید. از تمرین مفاصل در حین شعله وری بیماری پرهیز کنید. اگر بیمار خستگی غیر معمول یا مداوم، ضعف مفرط یا کاهش دامنه حرکات دارد یا اگر تورم یا درد بیثش از یک ساعت پس از تمرین طول می کشد تمرین را قطع کنید.

  • دیابت

* ملاحظات اختصاصی

سوزاندن دست کم 1000 کیلوکالری در هفته (معادل 10 مایل پیاده روی) را هدف قرار دهید. اگر کم کردن وزن هدف باشد سوزاندن بیش از 2000 کیلوکالری در هفته را هدف قرار دهید. PRT باید وزنه کمتر (60 تا 40 درصد از 1-RM) و شدت کمتر را در برگیرد، گروه های عمده عضلات را تمرین دهید، هدف باید 20-15 تکرار باشد و باید بر شکل مناسب و تنفس صحیح تمرکز شود تا از مانوروالسالوا پیشگیری شود. پیش از شروع یک برنامه ورزشی، بیماران باید تحت ارزیابی طبی، از نظر وضعیت دستگاهای قلبی عروقی، عصبی، کلیوی و بینایی قرار گیرند و خطر عوارض دیابتی سنجیده شود.

* کنتراندیکاسیون

PRT شدید می تواند باعث اثر هیپرگلیسمیک حاد شود، PRT پایه می تواند هیپوگلیسمی پس از تمرین به خصوص در بیمارانی که انسولین یا داروهای هیپوگلیسمیک دریافت می کنند ایجاد کند. بیماران دچار دیابت به همراه رتینوپاتی و نفروپاتی ظرفیت کمتری برای ورزش دارند. نوروپاتی محیطی می تواند با ناهنجاری های راه رفتن و تعادل همراه باشد، محدود کردن تمرین های مستلزم تحمل وزن و توجه به مراقبت از پای بیمار را مد نظر قرار دهید. با نوروپاتی اتونومیک بر BorgRPE تأکید کنید، بیمار از نظر میزان ضربان قلب و فشار خون در هنگام ورزش، تنظیم دما، علایم ایسکمی خاموش و سطوح پلاسمای گلوکز پس از تمرین پایش کنید. پلی اوری می تواند به دهیدراسیون و اختلال تنظیم دما کمک کند.

  • چاقی

* ملاحظات اختصاصی

بر فعالیت روزانه ای تأکید داشته باشید که گروه های بزرگ عضلات را به کار می گیرد و میزان مصرف انرژی تام را افزایش می دهد. بیماران باید 60-45 دقیقه پنج تا هفت بار در هفته ورزش کنند. شدت اولیه باید 60-40 درصد، ذخیره VO2 با تأکید بر افزایش مدت زمان و تعداد دفعات باشد. پیشرفت به 75- 50 درصد ذخیره ی VO2 کمک می کند بیمار کالری ها را سریعتر بسوزاند. اگر فعالیت های متوسطی نظیر پیاده روی مورد ترجیح بیمار است، و رعایت دستورات را بهبود می بخشد ممکن است برنامه ای پرتحرک ضرورت نیابد.

* کنتراندیکاسیون

برای پیشگیری از آسیب های اتوپدی شدت تمرین های هوازی و طول مدت آن را می توان در حدی کمتر از آنچه به طور معمول توصیه می شود حفظ کرد و بر اساس نیاز تغییر داد، فعالیت های هوازی بدون تحمل وزن یا جابجایی مکرر انواع ورزش های انجام شده ممکن است لازم شود. ممکن است تغییر تجهیزات ضرورت یابد چرا که نوارهای نقاله محدوده وزنی مشخصی دارند و ممکن است دوچرخه ثابت یا صندلی های پاروزنی کوچک تر از حد لازم برای بیمار باشند از وزنه های آزاد به جای دستگاه می توان استفاده کرد. از آنجا که احتمال هیپرترمی در هنگام ورزش در افراد چاق زیاد می شود هیدراتاسیون و لباس باید مورد تأکید قرار گیرد.

  • پرفشاری خون

* ملاحظات اختصاصی

بر فعالیت های هوازی که گروه های عضلات بزرگ را در بر می گیرد، تمرکز کنید. بیماران باید 30 تا 60 دقیقه سه تا هفت روز در هفته ورزش کنند تا فشار خون به طور مؤثر کاهش یابد، ورزش روزانه می تواند مؤثرترین حالت باشد. شدت های 40 تا 70 درصد از 1-RM به اندازه شدت های بالاتر از نظر کاهش خون مؤثرند. PRT باید با فعالیت های هوازی که از وزنه کمتر و تکرار بیشتر استفاده می کنند ترکیب شود. بیماران باید شکل درست و حرکت تنفس صحیح را انجام دهند تا از مانور والسالوا پیشگیری شود. مسدودکننده های گیرنده بتا می توانند میزان پاسخ ضربان قلب را کاهش داده از ظرفیت ورزشی بکاهند. دیگر داروها ممکن است تنظیم دما را مختل کنند. بنابراین بیماران باید پس از ورزش به آرامی و تدریجی به وضعیت پیش از تمرین برگردند تا از هیپوتانسیون پیشگیری شود. PRT با تأکید عضلات کمربند شانه ای و تنفسی و اندام فوقاینی حائز اهمیت است.

  • پوکی استخوان

* ملاحظات اختصاصی

تمرکز باید بر روی تمرین های ارتقا دهنده تعادل و کارکرد باشد. تعداد دفعات باید شامل فعالیت های هوازی با تحمل وزن چهار بار در هفته، PRT دو تا سه بار در هفته، تمرین های کششی پنج تا هفت بار در هفته، و ورزش های کارکردی (مثلاً با ایستادن از حالت نشسته بر روی صندلی، بالا رفتن از پله، پیاده روی پرتحرک) باشد. شدت باشد 70-40 درصد ذخیره VO2  در فعالیت های هوازی باشد، PRT (BorgRPE در حد 15-13) باید شامل یک تا دو مجموعه 10- 8 تکراری باشد. وضعیت درد برنامه ورزشی را معلوم می کند بیمارانی که درد بسیار محدودشان کرده است باید پیش از شروع برنامه ورززشی با پزشک مشورت کنند.

* کنتراندیکاسیون

از حرکات انفجاری و حرکات با بارگذاری شدید (مثلاً دویدن یا پریدن) و تمرین های پویایی شکمی با خم شدن و به پهلو خم شدن زیاد (مثلاً دراز نشست ضربه گلف و خم شدن برداشتن اجسام) پرهیز شود.

  • بیماری شریان های محیطی

* ملاحظات اختصاصی

از آنجا که بیماران مبتلا به بیماری های شریان های محیطی در معرض خطر بالای بیماری های قلبی عروقی هستند پیش از حد تجویز برنامه ورزشی باید آزمون ورزش انجام گیرد. بسیاری از بیماران به شدت از آمادگی دور هستند.

  • بیماری ریوی

* ملاحظات اختصاصی

کمترین هدف از نظر دفعات باید سه تا پنج روز در هفته باشد، بیماران با ظرفیت کارکردی مختل ممکن است بیشترین فایده را ببرند، بیماران باید در ابتدا به طور متناوب 30-10 دقیقه در هر جلسه ورزش کنند تا وقتی که بتوانند 30-20 دقیقه مداوم تمرین نمایند. یک فوق تخصص تمرین های ورزشی باید جلسات تمرینی ابتدایی را پایش نماید و در پاسخ به علائم باید اصلاح انجام گیرد. می توان به بیمارآموزش داد از ضربان تا تنگی نفس به عنوان مقیاس شدت تمرین استفاده کنند. پیاده روی به شدت توصیه می شود، دوچرخه ثابت یک جایگزین است.

  • PRT

تمرین استقامتی فزاینده، 1-RM یک تکرار حداکثر، RPE: میزان فعالیت ادراک شده، VO2 حجم مصرفی.

1)     ملاحظات باید در کنار راهکارهای جدول 3 قرار گیرند.

2)     یک تکرار حداکثر بیشترین وزنی است که در تمام دامنه حرکت با شکل درست در یک حرکت می توان جابجا کرد.

3)     مقیاس BorgRPE

نکات عملی

مطالعه اسکاندیناوی حاکی از آن است که بیماران مسن تر که پزشکشان توصیه به ورزش کرده است پنج تا شش بار بیشتر احتمال دارد که در یک کلاس ورزش شرکت کننده و مردان 12 بار بیشتر احتمال دارد که ورزش های آمادگی جسمانی در خانه انجام دهند. گنجاندن مشاوره در مورد فعالیت در مراقبت معمول بیماران مستلزم موارد زیر است:

مطمئن شوید که بیمار تجویز ورزش را درک می کند و منافع مورد انتظار را می داند (مثلاً سؤال کنید چه فعالیت هایی بیمار انجام می دهد، با چه شدت و به چه تعداد وی فعالیت می کند و چه فواید سلامتی مورد انتظار است). اطلاعات مرتبط با ورزش که در رسانه ها ارائه می شود را به زبان بیماران برگردانید. منابع معتبر را که بیماران بتوانند در مورد ورزش از آن اطلاعات بگیرند به آنها معرفی کنید. انجام ورزش های مبتنی بر جامعه و برنامه های حمایتی را که از نظر مالی انجام آن ممکن باشد تشویق کنید. برنامه ورزش مستمر و پیام سلامت را همیشه ترویج کنید. به عنوان منبعی برای کارکنان غیر پزشکی که برنامه های ورزشی در خانه و در سطح محله انجام می دهند عمل کنید (مثلاً جلسات پاسخ و پرسش یا ارائه تازه های پزشکی بر پا نمایید).

تجویز موفق ورزش مستلزم همکاری میان پزشک و بیمار است. پزشکان باید کارگاه های آموزشی و ویزیت گروهی بیماران را برای توضیح ضرورت و چگونگی انجام ورزش مد نظر قرار دهند. همکاری با برنامه های ورزشی و برنامه های درمان های فیزیکی و مبتنی بر جامعه که از جانب بیمارستان ها حمایت مالی می شود یا از سوی بیمارستان ها به تصویب رسیده است قابلیت دسترسی به این برنامه را افزایش می دهد و حمایت از بیماران را میسر می سازد و در عین حال هزینه ها را کم می کند. پزشکان باید از برنامه های شخصی، محلی، و فدرال که فعالیت فیزیکی بیشتر را تشویق می نماید حمایت کنند.

منبع : کتاب تمرینات ورزشی در دردهای ستون فقرات



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17



آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-

Share →