بایگانی برچسب: s

تشخیص و درمان پارگي منیسک داخلی زانو

تشخیص پارگي منیسک داخلی زانو

- تشخیص پارگي مینیسک داخلی زانو  با تست های کلینیکی

- تشخیص پارگي منیسک داخلی زانو  با آرتروگرافی

- تشخیص پارگي مینیسک داخلی زانو  با اسکن استخوان(Bone scan)

- تشخیص پارگي منیسک داخلی زانو  با ام آر آی(MRI)

-تشخیص پارگي منیسک داخلی زانو  با روشآرتروسکوپی

-آرتروگرافی،ام آر آی و آرتروسکوپی از دقت بالایی جهت تشخیص پارگي منیسک داخلی زانو  برخوردار هستند.

eeeeeeeeeeeeee

علائم پارگی مینیسک زانو

علائم پارگی مینیسک زانو شامل:

  • بروزدرد های شدید و ناگهانی و عمیق در خط مفصلی زانو
  • صدا دادن زانو یا پارگی هنگام آسیب دیدگی
  •  تورم
  • احساس ازدست رفتن مفصل
  • ناتوانی درتحمل وزن بدون ایجاد درد
  • افزایش ترشح مایع مفصلی و ورم زانو، که می تواند همراه با خونریزی مفصلی هم باشد.
  • حساسیت لمسی
  • قفل شدن زانو، که به دلیل گیرافتادن منیسک پاره شده بین استخوان ران وساق در همان حالت خم شده قفل شده و به سختی باز می شود.
  • خالی کردن زانو، که زانو بدون اختیار بیمار در حین وزن انداختن ناگهان خم می شود.

درمان پارگي منیسک داخلی زانو  

درمان پارگي مینیسک زانو  ،با توجه به شدت علایم و میزان آسیب منیسک داخلی زانو  ، درمان پارگي مینیسک داخلی زانو بدون جراحی و یا جراحی است.

درمان غير جراحی پارگي منیسک داخلی زانو  

اگر علایم پارگي مینیسک زانو خفیف باشد و فرد دچار قفل شدگی زانو و یا تورم مکرر  زانو نگردد،معمولا نیازی به درمان  جراحی پارگي منیسک داخلی زانو  نیست.در این موارد،کنترل فعالیت های روزمره،پرهیزاز حرکات جهشی و به خصوص چرخشی در جهت بهبودی بیمار موثر است.در روش غیرجراحی پارگي منیسک داخلی زانو  ،فیزیوتراپی با هدف کاهش درد،کاهش تورم و تقویت عضلات به صورت تدریجی کمک کننده است.

درمان جراحی پارگي منیسک داخلی زانو  

زمانیکه علایم بیماري پارگي منیسک داخلی زانو  شدید باشد،به نحوی که فعالیت های روزمره اش دچار اختلال گردد،به جراحی پارگي منیسک داخلی زانو  نیاز است.درد و تورم شدید،قفل شدگی مکرر زانوکه عموما ضعف و آتروفی عضله چهارسر ران را به دنبال دارد،لزوم دخالت جراحی را  در درمان پارگي مینیسک زانو  مطرح می کند.

در طی جراحی پارگي منیسک داخلی زانو  هرچه بیشتر باید منیسک زانو را حفظ نمود،زیرا برداشتن منیسک زانو به طور کامل،معمولا طی 5 سال باعث آرتروز پیشرفته در زانو می شود و حتی باید گفت که 6 ماه پس از برداشتن منیسک زانو،اولین علایم آرتروز زانو در رادیوگرافی دیده می شود.جراحی منیسک داخلی زانو  ممکن است به صورت باز و یا ازطریق آرتروسکوپ انجام گردد.در هر دو روش جراحی منیسک داخلی زانو  (جراحی باز و یا جراحی آرتروسکوپی)دو شیوه معمول عبارتنداز:

*خارج کردن نسبی منیسک داخلی زانو  (منیسکوتومی پارشیال)

*ترمیم منیسک داخلی زانو

انجام فیزیوتراپی قبل و پس از عمل جراحی منیسک داخلی زانو  ،به خصوص در ورزشکاران حرفه ای باعث بازگشت سریع تر و همچنین افزایش کیفیت عملکرد بیماران می گردد.

منبع:ويكي پديا



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-


استئو آرتریت زانو

استئو آرتریت زانو یک بیماری تخریبی درمفصل است که ازآن تحت عنوان djd یاdegenerative joint disease نیز یاد می شود.استئو آرتریت زانو  شایعترین بیماری تخریبی ازمیان مفاصل بدن می باشد.میزان ابتلا به استئو آرتریت زانو در خانم ها نسبت به آقایان بیشتر است.با توجه به اینکه بیماری استئو آرتریت زانو با افزایش سن پیشرفت می کند به آرتریت پیری نیز معروف است.علاوه برسن, علل ژنتیکی, نوع شغل و حرفه, چاقی, عوامل هورمونی و نژاد نیز می تواند در بروز بیماری استئو آرتریت زانو دخیل باشند.

fffffffff

مهمترین مشخصه استئو آرتریت زانو تخریب تدریجی غضروف مفصلی است.همان طور که می دانیم قسمت دو انتهای هر استخوان,از غضروف که بافتی است انعطاف پذیر ساخته شده است.با شروع بیماری استئو آرتریت زانو,غضروف انتهای تحتانی استخوان فمور(ران) و غضروف قسمت فوقانی استخوان تیبیا(درشت نی) به تدریج دچار تغییرات تخریبی(دژنراتیو) می گردد.به همین ترتیب درگیری و آسیب غضروف پاتلا(کشکک) به آرتروز این ناحیه منجر می شود.بنابراین استئو آرتریت زانو  در دو ناحیه تیبیوفمورال و پاتلوفمورال می تواند ایجاد شود.

علت اصلی تخریب غضروف در بیماری استئو آرتریت زانو,عدم وجود عروق خونی جهت تغذیه این ناحیه می باشد و ازطرفی غضروف مفصلی فاقد عصب است و به هنگام آسیب دردی حس نمی شود که همین مسئله زمینه تخریب بیشتر را فراهم می کند.البته تغذیه غضروف ازطریق غشای سینویال و حرکات مفصل انجام می شود

علل استئوآرتریت زانو

1-تروما (ضربه) وايجاد استئوآرتریت زانو

2-پارگی عناصر مفصل زانو (پارگی منیسک زانو, رباط ها و کپسول مفصلی)

3-بیماری کندرومالاسی پاتلا(نرم شدن غضروف زیر کشکک) و موارد دررفتگی مکرر آن

4-شکستگی ها ی درون مفصلی و دررفتگی ها

5-وجود بیماری های مفصلی(همانند آرتریت روماتوئید یا بیماری عفونی)

6-دفورمیتی ها(تغییر شکل های مفصلی)ی مفصل زانو

7-عدم کنترل فعالیت های روزمره که منجر به استرس بیش از اندازه به ناحیه زانو می گردد(مواردی چون چهارزانو نشستن, دوزانو نشستن, توالت طولانی مدت غیرفرنگی و بالا و پایین رفتن از پله ها به دفعات متوالی به خصوص پله هایی که شیب تند دارند)

8-شغل و حرفه ای که باعث فشار بیش ازحد به زانو می شود به ویژه افرادی که درطول فعالیت های کاری سخت, هیچگونه استراحتی به مفاصل جهت ترمیم و احیائ مجدد نمی دهند.

علایم استئوآرتریت زانو

-درد که با پیشرفت بیماری استئوآرتریت زانو ایجاد می شود

-تغییر وضعیت عناصرمفصلی همانند التهاب تاندون ها و بورس ها, ضخیم شدن پرده سینوویال و درگیرشدن استخوان های زیرغضروف که از عوامل مهم ایجاد درد مفصل زانو و استئوآرتریت زانو می باشند

-خشکی صبحگاهی و استئوآرتریت زانو

-کاهش دامنه حرکتی مفصل که در مراحل پیشرفته بیماری استئوآرتریت زانو ایجاد می شود

-ضعف و آتروفی عضلات اطراف مفصل که در موارد کاهش دامنه حرکتی بوجود می آید

-دفورمیتی یا تغییرشکل درمفصل که درارتباط با استئوآرتریت زانو بیشتر به صورت پای پرانتزی(genu varum) است

-احتمال ایجاد کیست در ناحیه پشت مفصل که به کیست بیکر( baker cyst ) معروف است

درمان استئوآرتریت زانو

-درمان دارویی استئوآرتریت زانو طبق نظر پزشک متخصص مربوطه

-درمان استئوآرتریت زانو  با کاهش وزن درصورت وجود چاقی

- درمان استئوآرتریت زانو  با کنترل فعالیت های روزمره(پرهیزازچهار زانو نشستن, پرهیزاز دو زانو نشستن, کاهش شیب پله های منزل, بالا و پایین رفتن از پله ها به صورت یک پله-یک پله که مستلزم صبر و حوصله می باشد, پرهیزاز وضعیت های ثابت که زانو در یک حالت به مدت طولانی قرار می گیرد و درنهایت عدم انجام حرکات جهشی-چرخشی و تند)

- درمان استئوآرتریت زانو  با  تقویت عضلات اطراف مفصل زانو.با تقویت عضلات میزان فشار روی مفاصل کاهش می یابد که نوع تمرین و شدت آن ازطریق فیزیوتراپیست تنظیم می شود

- درمان استئوآرتریت زانو  با تحرک مفصل به صورت کنترل شده.با توجه به اینکه غضروف فاقد عروق خونی است, حرکات طبیعی نقش بسزایی در تغذیه غضروف دارد

-تنظیم یک برنامه درمانی برای درمان استئوآرتریت زانو توسط فیزیوتراپیست به خصوص در مواردی که بیماری شدت یافته و احتمال زمین گیر شدن وجود دارد.بهتر است در موارد شدید بیماری استئوآرتریت تنظیم برنامه درمانی در ارتباط با محیط فرد صورت گیرد,مسائلی ازقبیل استفاده از تخت, تنظیم ارتفاع تخت با توجه به قد فرد و به ویژه آموزش استفاده از وسایل کمکی همانند عصا و واکر.مثلا تنظیم ارتفاع واکر با توجه به قد فرد در بسیاری از موارد,راه رفتن بیمار را تسهیل می کند.

- درمان استئوآرتریت زانو  با استفاده از زانوبند طبق نظر متخصص مربوطه یا مشاوره با فیزیوتراپیست

-درمان استئوآرتریت زانو  با عمل جراحی.زمانیکه درد و مشکلات مفصل خیلی شدید است,عمل جراحی استئوآرتریت زانو  طبق نظر پزشک متخصص جراحی ارتوپد ضرورت می یابد که درقسمت ذیل به مهمترین عمل های جراحی اشاره می شود

منبع:ايران ارتوپد



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-


پارگي منیسک داخلی زانو

منیسک داخلی زانو یک ساختمان لیفی غضروفی(فیبروکارتیلاژ)محکمی است که در سمت داخل زانو،بالای لقمه(کوندیل)استخوان درشت نی قرار داشته و باعث تطابق سطح مفصلی طبق تیبیا(پلاتوی تیبیا(Tibial plateau))با سطح مفصلی استخوان ران(Femur) در سمت داخل زانو می گردد.علاوه بر منیسک داخلی زانو ،یک منیسک در خارج زانو به نام منیسک خارجي زانو   نیز وجود داشته که عامل تطابق سطح مفصلی در سمت خارج زانو است.منیسک داخلی زانو  به شکل C انگلیسی است که با عمیق تر کردن سطح مفصلی درشت نی(Tibia) در سمت داخل زانو،باعث تطابق بیشتر این قسمت از درشت نی با لقمه داخلی(Medial condyle) استخوان ران می گردد.

2

بخش محیطی منیسک ها حاوی عروق خونی بوده که از طریق کپسول مفصلی و سینوویوم صورت می گیرد.این نواحی به هنگام آسیب قدرت ترمیم دارند.پارگی های بخش محیطی،همارتروز(تجمع خون در مفصل)را به همراه دارد.تغذیه خونی بخش مرکزی منیسک داخلی زانو  بوسیله غشای سینوویال و انتقال مواد از قسمت محیطی به بخش مرکزی صورت می گیرد.منیسک داخلی زانو  بیشتر در پایداری و ثبات مفصل زانو نقش دارد و این در حالی است که اهمیت اصلی منیسک خارجي زانو   را در انتقال نیرو می دانند.درصورت پارگی رباط متقاطع جلویی(ACL) و عدم درمان آن به هر دلیلی،برداشتن منیسک داخلی زانو  آسیب دیده،به میزان زیادی بی ثباتی مفصل زانو را تشدید می کند.

آناتومی منیسک داخلی زانو

منیسک ها در مقطع،مثلثی شکل بوده و در حاشیه ها ضخیم تر هستند.منیسک داخلی زانو ،اتصالات محکمتری نسبت به منیسک خارجي زانو   داشته،بنابراین از تحرک کمتری برخوردار است. منیسک داخلی زانو به علت تحرک کمتر در ناحیه مفصلی،مستعد آسیب بیشتری در مقایسه با منیسک خارجي زانو   است.

اتصالات منیسک داخلی زانو

مهمترین اتصالات منیسک داخلی زانو  شامل موارد ذیل است:

*اتصال منیسک داخلی زانو به رباط متقاطع جلویی(ACL)

*اتصال منیسک داخلی زانو به رباط طرفی داخلی(MCL)

*اتصال شاخ جلویی(قدامی) دو منیسک به یکدیگر توسط رباط عرضی زانو

*اتصال منیسک داخلی زانو به لقمه درشت نی از طریق رباط شعاعی(لیگامان کروناری)ر

*اتصال منیسک داخلی زانو به استخوان کشکک از طریق دو رباط به نام های رباط کشککی درشت نی(لیگامان پاتلوتیبیال) و رباط کشککی منیسک(لیگامان پاتلومنیسکال)

*اتصال منیسک داخلی زانو به عضله نیم غشائی(سمی ممبرانوسوسSemimembranosus)

*منیسک داخلی زانو  در تمامی طولش در حاشیه ها به جزء شاخ های جلویی و پشتی،به کپسول مفصلی چسبندگی دارد*.این اتصال توسط دو رباط شعاعی(کروناری) و رباط کپسولی منیسک رانی(Meniscofemoral capsular ligament) صورت می گیرد.

آسیب منیسک داخلی زانو

به هنگام حرکات زانو،منیسک ها نیز به واسطه اتصالات بسیاری که به بخش های دیگر دارند،به جلو و عقب حرکت می کنند و این نیروها که همراه با فشارهای عمودی است،درحقیقت باعث پیچ و تاب خوردن منیسک ها می گردند.اگر نیروهای اعمال شده به گونه ای باشد که منیسک ها نتوانند حرکت مناسبی را انجام دهند،میان لقمه های استخوان ران و درشت نی گیرافتاده و دچار آسیب می شوند.اگر خم و راست نمودن زانو همراه با چرخش توام شود،مثلا زانوی ورزشکاری که در حالت چرخش است به یکباره صاف شود،پارگی منیسک زانو ایجاد می گردد.بسیاری از ضایعات منیسک داخلی زانو  ناشی از چرخش داخلی ناگهانی و نیرومند ران،همراه با خمیدگی نسبی زانو و قرارگیری محکم پا روی زمین است.گاهی پارگی منیسک داخلی زانو ،پارگی رباط های دیگر زانو را نیز به دنبال دارد.خم بودن زانو در حالت ایستاده و چرخش خارجی که با نیروی والگوس(در حالت دور بودن ساق پا)توام می گردد،ممکن است علاوه بر پارگی منیسک داخلی زانو ،پارگی رباط های طرفی داخلی(MCL) و متقاطع جلویی(ACL) را ایجاد کند.

منبع:ويكي پديا



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-


1

پارگي منیسک خارجی زانو

منیسک خارجی زانو  به انگلیسی همانند منیسک داخلي زانو   در زانو،یک ساختمان لیفی غضروفی است که در طرف خارج مفصل زانو،بالای لقمه یا کوندیل درشت نی قرار می گیرد و باعث تطابق سطح مفصلی طبق درشت نی با سطح مفصلی استخوان ران در طرف خارج زانو می گردد.برخلاف منیسک داخلي زانو   که به شکل C انگلیسی است،منیسک خارجی زانو  به شکل O انگلیسی بوده و نسبت به منیسک داخلي زانو   تحرک بیشتری دارد.اتصالات کمتر منیسک خارجی زانو  به عناصر مفصل زانو،باعث تحرک بیشتر و درنتیجه آسیب کمتر آن نسبت به منیسک داخلي زانو   می گردد.

1

منیسک خارجی زانو  نسبت به منیسک داخلي زانو  ،اهمیت بیشتری از نظر انتقال نیرو به عناصر اطراف مفصل دارد.انتقال نیروها از طرف منیسک ها به خصوص منیسک خارجی زانو ،یک عامل مهم جهت کنترل فشارهای اعمال شده از ناحیه استخوان ران به مفصل بوده و درنتیجه باعث حفظ و نگهداری غضروف های زانو می گردد.منیسک داخلي زانو   برخلاف منیسک خارجی زانو ،بیشتر در ثبات و پایداری مفصل نقش دارد.برداشتن منیسک خارجی زانو  منجربه اعمال نیروهای شدید به غضروف های مفصلی می گردد.تخریب غضروف های مفصل،عامل آرتروز زود هنگام در مفصل زانو است.

آناتومی منیسک خارجی زانو

منیسک خارجی زانو  برخلاف منیسک داخلي زانو  ،به کپسول مفصلی اتصال ندارد و اتصالات آن به گونه ای است که درنهایت از تحرک بیشتری نسبت به منیسک داخلي زانو   برخوردار بوده و به همین دلیل به هنگام اعمال فشارهای غیرطبیعی به مفصل،کمتر دچار ضایعه می گردد.

اتصالات منیسک خارجی زانو

اتصالات منیسک خارجی زانو  در مفصل زانو عبارتنداز:

-اتصال منیسک خارجی زانو  به استخوان کشکک از طریق دو رباط بنام های رباط کشککی درشت نی(لیگامان پاتلوتیبیال) و رباط کشککی منیسک(لیگامان پاتلومنیسکال)

-اتصال منیسک خارجی زانو  به لقمه(کوندیل)های استخوان درشت نی از طریق رباط شعاعی(لیگامان کروناری)

-اتصال منیسک خارجی زانو  به رباط متقاطع جلویی(ACL)

-اتصال شاخ جلویی منیسک های داخلی و خارجی به یکدیگر به واسطه رباط عرضی

-اتصال منیسک خارجی زانو  به عضله پوپلیتئوس(Popliteus)

-اتصال منیسک خارجی زانو  به رباط متقاطع پشتی(PCL)

-اتصال منیسک خارجی زانو  به دو رباط دیگر بنام های منیسک فمورال جلویی و رباط منیسک فمورال پشتی

آسیب منیسک خارجی زانو

در بسیاری از منابع،بر این مسئله اتفاق نظر وجود دارد که به طورکلی،پارگی منیسک خارجی زانو  کمتر از پارگی منیسک داخلي زانو   رخ می دهد.دو عامل مهمی که در ارتباط با تحرک بیشتر منیسک خارجی زانو  و درنتیجه آسیب کمتر آن مطرح می کنند عبارتنداز:

1- اتصالات کمتر منیسک خارجی زانو  نسبت به منیسک داخلي زانو

2-بالاتر بودن لقمه(کوندیل)خارجی استخوان ران نسبت به لقمه داخلی آن

اگرچه در گذشته،میزان پارگی منیسک داخلي زانو   نیز خیلی بیشتر از منیسک خارجی زانو  مطرح گردیده است و هنوز هم ممکن است چنین باوری نیز وجود داشته باشد،اما امروزه با گسترش آرتروسکوپی جهت تشخیص و درمان مشکلات زانو،باور گذشته تغییر کرده است.پس از رواج آرتروسکوپی و مطالعه بیشتر روی آمارها دیده می شود که آمار پارگی منیسک خارجی زانو  نزدیک به پارگی منیسک داخلي زانو است و این کمی علایم بیمار ياست که وی را وادار به جراحی نمی کند.درحقیقت پس از آسیب منیسک خارجی زانو ،بیمار علایم کمتری از نظر شدت درد و میزان قفل شدگی زانو گزارش می دهد.

منبع:ويكي پديا



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-


زانودرد

درمان زانودرد با فیزیوتراپی

Existing Post Image

درد و اختلال عملکرد زانو یا در اصطلاح، سندروم درد پاتلوفمورال حدود ۲۵درصد از آسیب‌های زانو و ۱۰درصد از کل آسیب‌های بدن را به‌خود اختصاص می‌دهد.این سندروم با نام‌های دیگری مثل کندرومالاشی، زانوی دوندگان و درد قدام زانو نیز شناخته می‌شود.

این اختلال، بیشتر در جوانانی با سنین بین ۱۵تا ۳۵سال به‌دلیل داشتن فعالیت زیاد اتفاق می‌افتد و به موجب آن، فعالیت‌های روزمره زندگی و به‌خصوص فعالیت‌های ورزشی، دردناک و محدود می‌شوند. اما علت این درد در زانو چیست و چه راه‌هایی برای درمان آن وجود دارد؟

علائم زانودرد

درد بیمار به‌صورت تدریجی آغاز می‌شود. ممکن است بیمار قبل از شروع علائم، سابقه انجام فعالیت‌های سنگین و اعمال فشار زیاد به زانو داشته باشد.

درد، معمولاً در کناره داخلی کشکک، پشت و اطراف آن احساس می‌شود.در معاینه بیماران توسط فیزیوتراپیست، ممکن است غیرطبیعی‌بودن راستای زانو و موقعیت قرار‌گیری کشکک مشاهده شود، همچنین تغییرات احتمالی در سفتی و قدرت بافت‌های نرم اطراف کشکک مورد بررسی قرار می‌گیرد. گاهی لمس سطح پشتی قسمت داخل پاتلا دردناک است. با مثبت‌شدن برخی تست‌های اختصاصی می‌توان به‌وجود کندرومالاشی پی برد.

درمان زانو درد

درمان اولیه و اصلی مشکلات کشکک، درمان نگهدارنده و فیزیوتراپی است. اگر چه این اختلالات کمتر همراه با علائمی مثل تورم و قرمزی دیده می‌شوند ولی درصورت بروز این علائم حاد از روش‌هایی مثل سرمادرمانی، بالا نگه‌داشتن زانو و تجهیزاتی مثل امواج فراصوت استفاده می‌شود. بیمار باید در این مرحله از فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کند، مثل کوهنوردی، استفاده زیاد از پله، دو زانو نشستن و پرش اجتناب کند.

بعد از فروکش کردن التهاب و علائم حاد، بخش اصلی و مهم درمان، یعنی تجویز ورزش آغاز می‌‌شود. عضلات ضعیف اطراف زانو مثل چهارسر ران با انجام تمرینات خاص تقویت می‌شوند. نمونه‌ای از این تمرینات تقویتی، بالا بردن مستقیم پاست که در آن فرد به پشت می‌خوابد و یک پای خود را با زانوی صاف و با زاویه ۳۰درجه بلند می‌کند و ۱۰ثانیه بالا نگه می‌دارد. این ورزش سه نوبت در روز، انجام و در هر نوبت ۱۰مرتبه تکرار می‌شود.

همچنین انعطاف‌پذیری برخی بافت‌های سفت و کوتاه را باید با تمرینات کششی افزایش داد. مثلا درصورت کوتاهی و سفتی عضلات پشت ساق پا از بیمار می‌خواهیم که در حالت ایستاده، در شرایطی که دو دست روی دیوار تکیه داده می‌شوند، پای مبتلا را عقب‌تر از پای دیگر قرار دهد و درحالی‌که زانوی پای سالم را خم می‌کند، از بلند شدن پاشنه پای مبتلا جلوگیری کند تا جایی که در پشت ساق، کشیدگی را احساس کند. این کشش نیز باید ۱۵تا ۳۰ثانیه حفظ شود و پنج‌مرتبه تکرار شود.

منبع:دکتر فروغ متخصص طب فیزیکی و توانبخشی تهران,دکتر شجاعی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی تهران



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-


7654

درمان درد زانو با ورزش های خانگی

 

ابتدا با ورزشهای کم شدت شروع کنید.به عنوان مثال ورزشهایی که نیاز به تحمل وزن شما ندارد یعنی در حالت نشسته یا خوابیده.پس از اینکه کمی عضلاتتان قویتر شد ورزشهای دیگر که نیاز به تحمل وزن دارند مانند پیاده روی و سایر فعالیتها را می توانید انجام دهید.

* در اینجا ورزشهای ساده ای برای مرحله ی اول به منظور افزایش تحرک و فعالیت عضلات آورده شده اند.

روی زمین، مبل یا رختخواب بنشینید و پاهای خود را دراز کنید.در حالیکه پاهای خود را روی زمین نگه داشته اید،یک زانوی خود را به آرامی خم کنید تا حدی که بدون ایجاد درد، کشش ملایمی حس کنید.این حالت را به مدت ۴-۳ ثانیه حفظ کنید.سپس پای خود را دوباره به حالت مستقیم در آورید و تا آنجا که می توانید به سمت جلو بکشید و این حالت را به مدت ۵ ثانیه حفظ کنید. این حرکت را تا ۱۰ مرتبه انجام دهید و این تمرین را برای پای مقابل نیز انجام دهید.

* در همان حالت نشسته روی زمین مبل یا رختخواب پاهای خود را دراز کنید و یک حوله ی لوله شده را زیر یک زانو قرار دهید. زانو را کمی به پایین فشار دهید تا حوله کمی صاف شود سپس انگشتان و پنجه ی پا را به سمت خود بکشید تا حدی که در عضلات ساق پا کشش احساس کنید و پاشنه ی شما از زمین بلند شود.این حالت را به مدت ۵ ثانیه حفظ کنید بعد عضلات را ۵ ثانیه شل کنید. تمرین را ۱۰ مرتبه تکرار کنید و برای پای مقابل نیز آن را انجام دهید.

* اگر دستگاه پدالی یا دوچرخه ی ثابت دارید پدالها را طوری تنظیم کنید که در پایین ترین حد ممکن باشد و زانوی شما در حالت مستقیم قرار گیرد. پدالها را بدون مقاومت و نیروی زیاد به مدت ۲ دقیقه به چرخش درآوردید. به مرور زمان مدت زمان تمرین را افزایش دهید.

ورزشهایی برای تقویت عضلات ران

* سعی کنید تمرینات زیر را دو مرتبه در هفته انجام دهید تا عضلات شما به تدریج ساخته شوند و بتوانید آنها را هر روز انجام دهید.

 

* روی صندلی بنشینید ، پاهای خود را مطابق شکل پشت پای دیگر قلاب کنید. با پای عقبی به پایی که جلوتر قرار گرفته فشار وارد کنید و همزمان با پایی که جلوتر قرار گرفته در مقابل این نیرو مقاومت کنید. تا آنجا که می توانید نیروی بیشتری وارد کنید. ۵ ثانیه فشار وارد کنید و بعد ۳ ثانیه عضلات را کاملا شل کنید. این تمرین را ۶ مرتبه تکرار کنید و به مدت یک دقیقه استراحت کنید. می توانید تا ۴ دوره ی ۶ تایی این نرمش را انجام دهید (کلا ۲۴ حرکت). برای پای دیگر نیز حرکت را تکرار کنید.

* روی صندلی بنشینید بازوهای خود را خم کنید به آرامی بلند شوید و سپس آهسته بنشینید. مراقب باشید که حرکت شما آهسته و کنترل شده باشد. این حرکت را به مدت یک دقیقه انجام دهید و مدت زمان تمرین را در نظر داشته باشید تا بتوانید هر هفته کمی زمان را افزایش دهید.  به تدریج می توانید از صندلی کوتاهتری استفاده کنید.

* مطابق شکل پای راست خود را روی پله قرار دهید. برای حفاظت بیشتر ، از نرده ها کمک بگیرید. با استفاده از پای دیگر خود روی همین پله به بالا و پایین قدم بردارید. تعداد قدمهای خود در یک دقیقه را بشمارید. این حرکت را برای پای چپ تکرار کنید. به مرور زمان می توانید تعداد قدمها در دقیقه را افزایش دهید و از پله ی بلندتری (حداکثر ۴۵ سانتیمتر) استفاده کنید. البته برای انجام این حرکت قبل از هر کاری باید از پایداری و ایمنی خود اطمینان حاصل کنید.

 

* اگر دوچرخه ی ثابت با مقاومت متغیر دارید می توانید به تدریج مقاومت پدالها را افزایش دهید تا قدرت و استقامت شما افزایش یابد.

* از یک شیء محکم مانند میز یا صندلی بگیرید ، سپس به آهستگی پایین و بالا بروید. مراقب باشید که کمرتان صاف باشد و زانوها را کمی خم کنید نه بیشتر.

* سپس زانوها را راست کنید. به تدریج می توانید کمی بیشتر بالا و پایین بروید. اما مراقب باشید که هرگز هنگام پایین رفتن زانوهای خود را بیشتر از ۹۰ درجه خم نکنید.

از یک تیوب داخلی تایر دوچرخه یا یک باند الاستیک استفاده کنید و آن را به یک پایه ی صندلی متصل کنید. مطابق شکل روی صندلی بنشینید و یک پای خود را داخل آن قرار دهید به نحوی که پای شما در آن قرار گیرد و زانوی شما کمی خمیده باشد.

سپس به آرامی زانوی خود را راست کنید و ۵ ثانیه این حالت را حفظ کنید. مراقب باشید که کشش کنترل شده باشد و به آرامی پای خود را به حالت اول برگردانید. این تمرین را به مدت ۲-۱ دقیقه انجام دهید و آن را برای پای دیگر تکرار کنید.به مرور زمان می توانید تمرین را به مدت بیشتری انجام دهید و یا از باند الاستیک کوتاهتری استفاده کنید.

پیاده روی

بیشتر روزها سعی کنید بیرون بروید و پیاده روی کنید. طی چند هفته فواصل پیاده روی خود را به تدریج افزایش دهید. نگران نباشید. می توانید از یک چوبدستی یا عصا برای تکیه کردن استفاده کنید و هنگام احساس خستگی متناوبا استراحت کنید تا از فشاری که بر مفاصل شما وارد می شود کاسته شود.

 



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

کلینیک طب فیزیکی و فیزیوتراپی امید

آدرس کلینیک دیباجی :
تهران ، خیابان پاسداران، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، دیباجی جنوبی، روبروی سنجابی، پلاک 17





آدرس کلینیک مطهری:
تهران،خیابان ولیعصر، نرسیده به استاد مطهری، کوچه شهید حسینی راد « کوچه افتخار سابق»،پلاک 34، طبقه همکف

-